Op 29 oktober 2025 nemen 27 partijen deel aan de Tweede Kamerverkiezingen. Er staan 1166 kandidaten op de lijsten die dan gekozen kunnen worden.
Verkiezingen horen het feest te zijn van de democratie, immers elke stem telt (mee). Eenieder mag in vrijheid kiezen, samen wordt met deze verkiezing voor samenstelling van de Tweede Kamer een nieuwe volksvertegenwoordiging gekozen. Na de verkiezingen wordt er een kabinet geformeerd, die met een democratisch gekozen meerderheid (meestal) en een regeerakkoord aan de slag kan.
De probleemdossiers stapelen zich inmiddels op, zoals bekend (hier/hier/hier), daarom is er zeker een noodzaak van (samenwerking binnen) een daadkrachtig coalitiekabinet, ook voor de zorg en volksgezondheid.
Kabinetsvorming vindt na de verkiezingen plaats met hulp van instituties (nationaal/internationaal), zodat beleid verantwoord is en in lijn met de laatste stand (‘doen wat nodig is’) op het gebied van geopolitiek, kennis, wetenschap, wetgeving, politieke wensen, betaalbaarheid en uitvoerbaarheid (etc.).
Eerder kwamen aan bod de organisatie/financiering (blog) en preventie (blog). Vandaag wordt stilgestaan bij de verkiezingsprogramma’s en hun standpunten over eerstelijnszorg, specifiek de huisartsenzorg. In een kader aan het eind van deze blog zijn deze standpunten van 16 politieke partijen in kaart gebracht.
Allereerst aandacht voor wat de beroepsvereniging LHV richting partijen te melden heeft over de verkiezingen…
Uit het verkiezingsmanifest (LHV, juli 2025)
Een sterke keten is nodig
Een goed functionerende keten eerstelijnszorg bestaat uit krachtige disciplines die waar dat nodig is op de werkvloer in de wijk goed samenwerken. Deze disciplines zijn huisartsenzorg, wijkverpleging, diverse paramedici, verloskundige, vertegenwoordigers sociale domein, eerstelijnspsycholoog en mentale gezondheidscentra, apotheek, mondzorgprofessional en de laatste jaren ook de specialist ouderengeneeskunde en de arts verstandelijk gehandicapten. Vanaf 2026 kan een huisarts een medisch specialist vragen om een meedenkadvies om samen te beschouwen hoe patiëntbeleid (in de eerste lijn?) verder kan (hier).
Ieder zal begrijpen dat samenwerking nodig is, al zal dit niet altijd makkelijk zijn in elke situatie te organiseren. Kijk naar de acht dynamische stappen van het uitvoeringsplan: visie – missie – inhoud – organisatie/logistiek – noodzakelijk budget – bekostiging – tarifering – zorgcontract. Een plan dat is te lezen van links naar rechts (voorkeur), zo nodig van rechts naar links als aanpassing van het zorgaanbod noodzakelijk wordt bij niet ingevulde randvoorwaarden, zoals contract, budget, digitale beperking (hier/hier), tarief, personele schaarste etc.
Het goede nieuws is dat niet steeds alle disciplines voor een zorgbespreking ten behoeve van een burger hoeven te worden ingezet en dat vele problemen monodisciplinair zijn op te lossen.
Bijna alle politieke partijen benoemen expliciet dat huisartsenzorg en goede eerstelijnszorg van groot belang is. Echter weinig partijen geven een toelichting hóe daar te komen. In geen enkel programma valt het woord “Zorgautoriteit” en maar twee keer is het woord ‘zorgverzekeraar’ te lezen.
In deze blog sta ik stil bij drie actuele problemen: de rechtszaak van huisartsen, het vage begrip ouderenzorg en het regionale samenwerkingsverband.
1.De rechtszaak van huisartsen
De hoogste bestuursrechter in het land (CBb) buigt zich op dit moment na vele eerdere rechtszaken over tariefbeschikkingen huisartsenzorg (stap 7 uitvoeringsplan) op basis van door de Zorgautoriteit uitgevoerde kostenonderzoeken (blog). Op 18 november a.s. wordt de uitspraak verwacht (hier/hier).
In de kern draait het om normen die partijen, waaronder huisartsen zelf, aanhouden om te komen tot een gezonde praktijkvoering. Zonder nu in detail te treden handelt het om enerzijds de arbeidsbelasting (aantal consulten en inschrijvingen in een vastgestelde normpraktijk) en anderzijds de hierbij passende praktijkkostenvergoeding en een inkomenscomponent.
In praktijk gaat het dan bijvoorbeeld om (betaalde/noodzakelijke) vierkante meters huisvesting, noodzakelijke ondersteuning (ICT/personeel) binnen de praktijk (blog), schaalgrootte normpraktijk, aantal werkuren binnen veilige werktijden versus het aantal betaalde uren, transparant kostenplaatje normpraktijk etc.
Dit proces van “kostenonderzoek” naar tarifering/contracten loopt al jaren niet goed, zonder dat de systeemverantwoordelijke ministers ingrijpen. En dus ligt dit probleem primair ook op het bord van kabinet en een Tweede Kamer met een waakfunctie. Maar in de partijprogramma’s is weinig te lezen wat concreet bijdraagt aan een oplossing, zijnde ingrijpen bij een ZBO en/of het inkoopbeleid van zorgverzekeraars.
Mijn vrees is bovendien dat een soortgelijk probleem ook speelt bij andere eerstelijns disciplines.
2.“Ouderenzorg”
Dit is een niet te hanteren begrip (blog). Er zijn in dit land 2,8 miljoen 65-80-jarigen en 900.000 90-plussers. 96% van de 75-plussers heeft tenminste 1 chronische aandoening, velen kunnen hier prima mee omgaan.
Waar het hier omgaat betreft een deel van de 400.000 Wlz-verzekerden (Wlz: Wet langdurige zorg) waarvan 197.000 binnen de sector Verpleging & Verzorging (VV, meestal ouderen), waarvan 103.000 met zorgprofiel VV05. Het beleid wordt nu zo ingezet dat de VV05 groep, dat zijn 24-uur zorgafhankelijke ouderen, maar niet de zwaarste categorie, beleidsmatig richting de uitgang van de Wlz gaan. Waarna de zorg wordt overgenomen via de Zorgverzekeringswet en de Wet maatschappelijke ondersteuning. Beide stelselwetten waar heel andere criteria gelden.
Bovendien neemt de mantelzorgratio af in Nederland en zijn wekelijks verhalen te lezen van incourante zorg. Daarnaast was er al de aankondiging dat de instroomdrempel voor de Wlz (door CIZ?) wordt verhoogd (blog).
Afbouw van ouderenzorg uit de Wlz manifesteert zich voor het publiek onder andere na doorrekening van het CPB van programma’s van politieke partijen. Onder de verhullende term van “benchmarking verpleeghuizen”…
Column zorgeconoom Marcel Canoy (Medisch Contact, 13 oktober 2025) hierover…
|
Citaat: “In dat universum tovert het CPB een konijn van vijf miljard uit de hoed. Zonder dat er een partij is die dit heeft opgenomen in het verkiezingsprogramma hebben de boekhouders uit Den Haag een maatregel afgestoft die uit de oude ombuigingslijstjes komt: ‘Benchmarken van verpleeghuizen‘ zou vijf miljard opleveren. Een volledig fantasiegetal, in strijd met alle evidentie, en haaks staande op het generieke kompas dat vorig jaar is ingeschreven in het register. Zes partijen zwichtten voor de verleiding.” |
Een dooddoener misschien, maar vertel als politieke partijen wel het eerlijke verhaal. Dit is zorgverplaatsing met een doorgevoerde bezuiniging met als moreel publiek sausje de toevoeging dat ouderen zo graag thuis willen blijven wonen…
Wat er ook gebeurt, de werklast van huisartsen neemt al toe door de dubbele vergrijzing en zal verder toenemen als zorgafhankelijke ouderen noodgedwongen langer thuis moeten blijven. Hoe meer chronische aandoeningen, met name bij 90-plussers, hoe urgenter het fenomeen integraal te leveren multidisciplinaire zorg. Deze systeemwijziging zal daarom de hele eerstelijnszorg raken (blog).
Van de groep Wlz-ouderen is verder hooguit stabilisatie van een kwetsbare gezondheid te verwachten: ze worden niet meer beter. Zolang er nog kans is op verbetering met meer onafhankelijkheid van zorg komt immers nu al, al jaren, geen enkele burger in de Wlz. Een huisarts ziet het al voor zich…
Column huisarts Rinske van de Goor (Volkskrant, 13 oktober 2025)
|
Citaat: “Tegelijkertijd roept élke partij dat ouderenzorg topprioriteit heeft – zonder dat er plannen liggen voor beter loon, scholing of huisvesting. Hooguit wat vage kreten over ‘meer samenwerking’. Sommigen opperen voorrang op woningen voor zorgverleners – tip: betaal ze gewoon fatsoenlijk, dan kunnen ze, net als iedereen, zelf iets huren of kopen. Het is verkiezingstheater zonder personeelsbeleid, waardoor we als huisartsen uitgeputte ouderen en hun familie steeds vaker als enig zorgadvies ‘sterkte met doorploeteren’ kunnen geven.” |
Je kunt het label van Wlz wel van een burger verwijderen, de 24-uurs zorgafhankelijkheid blijft.
- RESV: het regionaal eerstelijns samenwerkingsverband
Ketensamenwerking is gebaat bij sterke schakels binnen een samenwerkingsstructuur. Inmiddels zijn twee besluiten genomen, als beleid de oprichting van een RESV (wens of noodzaak) en de aanname van het belang dat alle huisartsen die in een regio werkzaam zijn, onafhankelijk van hun werkvorm, zich mogen aansluiten bij een RHO (Regionale Huisarts Organisatie) en daarbij een vorm van zeggenschap krijgen. Zeggenschap is, zo meldt de beroepsvereniging, niet hetzelfde als stemrecht: zeggenschap is breder, stemrecht is er een onderdeel van. Het motief bij verkregen inspraak daarbij is dat álle huisartsen belangrijk zijn voor het functioneren van huisartsenzorg in een regio, nu en in de toekomst.
Voorstelbaar is dat ook elders in de eerste lijn soortgelijke afwegingen worden gemaakt.
Over interdisciplinaire samenwerking: uit mijn blog (blog, 16 augustus 2025)
|
Citaat: “In de Visie eerstelijnszorg 2030 (blog) worden ten behoeve van multidisciplinaire samenwerking binnen de eerste lijn én tussen de eerste lijn en andere domeinen twee samenwerkingsverbanden genoemd: hechte wijkverbanden en het Regionale Eerstelijnssamenwerkingsverband (RESV). Binnen het wijkverband wordt samenhangende zorg geboden aan mensen met complexe zorg- en welzijnsvragen (hier). Het RESV ondersteunt deze wijkverbanden en kan daarnaast regionale vraagstukken op het gebied van o.a. arbeidsmarkt en ICT oppakken. Al eerder is in blogs aan de orde gekomen de vraag of je voor zorg in elke wijk voor aansturing een nieuwe regionale bestuurslaag (RESV) nodig hebt? Kan naast een landelijke afspraak (IZA/AZWA) niet beter geïnvesteerd worden in de organisatie binnen het schaalniveau van de wijk zelf? De wijk waar ook het werk wordt verricht (blog/blog)? Ook in de wijk zijn immers aan het organiseren van samenwerking bij complexe zorg kosten (bv. overlegtijd), al dan niet virtueel (bv.), verbonden? Kunnen IN de zorg werkenden, al dan niet met hulp van een al bestaand ROS, niet zelf deze samenwerking ter plekke in wijkverband organiseren? In plaats van een RESV met een nieuwe bestuurslaag van AAN de zorg werkenden? Welnu, dit stadium van denken en besluiten lijkt voorbij: het RESV komt er in elke regio, zo is al te lezen in actuele beleidsnotities (Kamerbrief/bijlagen, 3 juli 2025). Onder andere in AZWA, waar bestuurlijk in september 2025 nog wel over beslist moet worden (blog/blog).” |
De hamvraag is hier hoe zorgverleners van de werkvloer met de uitkomst van hun eigen en collectieve probleemanalyse de agenda van dit RESV gaan meebepalen? Sowieso zal financiering van organisatie en coördinatie de noodzakelijk inhoudelijke zorg moeten volgen. Met daarom inspraak van zorgverleners in de facilitering van organisatie, coördinatie en ondersteuning.
Mijn standpunt is dat financiering van overhead (= ‘Organisatie en Infrastructuur’) van RHO/RESV via de zorgverleners van de werkvloer moet geschieden, zodat de kans het grootst is, dat bestuurders, met mandaat van vertegenwoordiging van de achterban, hun blik richten op wat in het werkveld noodzakelijk is. Overheadfinanciering is geen onderlinge afspraak tussen bestuurders en twee regionale zorgverzekeraars. Doen bestuurders wat de achterban te vragen/melden heeft, dan wordt het O&I deel uit hun tarief alsnog naar de RHO over gemaakt.
Of dit standpunt ook het standpunt wordt van LHV, InEen, VPH, RHO, RESV of toezichthouders is mij niet bekend. Een andere route van financiering, vastgelegd in (de handreiking van) contracten (blog) kan ervoor zorgen dat voor de toekomst interprofessionele samenwerking in wijken, waar de zorgverleners werken, beter geborgd is.
Een tweede punt is de open vraag of op termijn het RESV het contractniveau wordt waarop alle eerstelijnszorg wordt ingekocht? Volgens het principe van regio- en/of populatiebekostiging! Is het antwoord door bestuurders die nu aan tafel zitten al te formuleren? Wordt dat ooit of principieel nooit? Verschuift de zorgplicht van verzekeraars daarmee dan stapsgewijs naar het RESV (blog)?
In geen enkel programma van de politieke partijen wordt aan de financieringsroute van een RESV aandacht besteedt. Een enkele partij benoemt het samenwerkingsverband, veel partijen benadrukken wel het belang van samenwerken.
Tot slot
Of dit de drie meest urgente items zijn bij het herinrichten van goede eerstelijnszorg kan ik niet beoordelen. Mijn aanname is dat de burger belang heeft bij sterke eerstelijnszorg, zowel kwalitatief (goede zorg) als kwantitatief (beschikbaarheid/toegankelijkheid).
Het is aan de politiek dit te faciliteren.
In onderstaand kader de standpunten van de politieke partijen. De volgorde van presentatie wordt niet bepaald door informatie over peilingen, maar, heel ouderwets, conform de volgorde van het alfabet.
Uit verkiezingsprogramma’s politieke partijen ten bate van verkiezingen 29.10.2025
|
BBB: Goede zorg begint dichtbij, in de buurt: kleinschalig, eenvoudig en integraal, met vertrouwen en verbondenheid als basis. BBB wil streekziekenhuizen en huisartsenposten zoveel als mogelijk behouden. In de wijken vormen huisartsen, wijkverpleegkundigen en apothekers het zorghart. Huisartsen moeten hun eigen praktijk kunnen houden, zonder opkoop door commerciële ketens. ———————————————————————————————————————- CDA: We willen de eerstelijnszorg versterken door een betere samenwerking tussen huisartsen en wijkverplegers, welzijnswerkers, diëtisten en fysiotherapeuten. Zorg willen we meer inrichten in de buurt, met mogelijkheden tot maatwerk. We willen het praktijkhouderschap versterken door startende huisartsen beter te begeleiden en te ondersteunen bij onder andere huisvesting, bijvoorbeeld via gereserveerde ruimte voor eerstelijnszorg in nieuwbouwwijken. De huisarts heeft de rol van poortwachter (jeugdzorg). Als er andere hulp nodig is, wordt het kind via een versterkte eerste lijn naar andere passende hulp doorverwezen. ———————————————————————————————————————- CU: Zorg en ondersteuning dichtbij mensen. Wij willen zorg dichtbij mensen. Veel zorg is (gelukkig) informeel en nabij: buurtbewoners die boodschappen doen voor een oudere met beginnende dementie of een groep vrijwilligers die een vervuild huis schoonmaakt. Ook formele zorg moet dichtbij georganiseerd zijn. Een huisarts die zijn patiënten kent, betrokken is en goed helpt of verwijst. De wijkverpleegkundige die regelmatig langskomt en naast de zorgtaken ook tijd heeft voor een praatje. De jongen met een beperking die samen met andere kinderen kan spelen in de speeltuin. De psycholoog die in de wijk samenwerkt met andere hulpverleners. Huisarts dichtbij. De huisarts blijft waar hij voor is bedoeld: dichtbij en toegankelijk. Meer tijd voor de patiënt bij de huisarts levert betere zorg op en voorkomt meer specialistische zorg. Het dreigend tekort aan huisartsen is een nijpend probleem als fundamentele schakel in de geneeskundige zorg. We maken er prioriteit van om de overnames van huisartsenpraktijken door investeringsmaatschappijen te stoppen. We beperken de winstuitkering tot het gebruikelijk loon voor eigenaren. ———————————————————————————————————————- DENK: We willen meer waardering voor de professional. Daarom moeten zorgverleners beter beloond worden. We investeren in meer huisartsen in de wijken om de wachtlijsten fors in te korten. ———————————————————————————————————————- D66: D66 wil gezondheidscentra waar de apotheek, fysiotherapie, huisarts, wijkverpleegkunde en verloskundige zorg voor iedereen makkelijk bereikbaar zijn. In buurtklinieken en bij studentenartsen kunnen mensen snel terecht met klachten, zodat zwaardere zorg zoveel mogelijk voorkomen wordt. De huisarts speelt een sleutelrol in onze gezondheid. Daarom wil D66 dat iedereen een vaste huisarts krijgt. Die kan vanuit een vertrouwensband betere en effectievere zorg leveren. ——————————————————————————————————————— FVD: FVD kiest voor kleinschaligheid: regionale ziekenhuizen moeten worden heropend, huisartsen moeten meer tijd krijgen voor hun patiënten en maatschappen moeten een volwaardig alternatief blijven voor loondienst. Stabiele arts-patiëntrelaties: We zorgen dat huisartsenpraktijken weer tijd en aandacht hebben voor hun patiënten en fysiek samenkomen, zodat de relatie persoonlijk en duurzaam is. ———————————————————————————————————————- GL/PvdA: Meer ruimte voor de huisarts. Goede zorg begint bij de huisarts. Toch staat de huisartsenzorg onder druk. Steeds meer mensen missen een vast gezicht of hebben zelfs helemaal geen huisarts meer. We maken het aantrekkelijker voor huisartsen om een praktijk te beginnen of praktijkhouder te blijven. Dat doen we door administratieve lasten terug te dringen, eerlijke en toekomstbestendige tarieven in te voeren en samenwerking met gemeenten en provincies voor betaalbare huisvesting. ———————————————————————————————————————- JA21: Om de patiënt centraal te kunnen stellen moet zorg toegankelijk zijn. Dat betekent: dichtbij wat dichtbij kan, verder weg als het moet. De huisarts speelt hierin een cruciale rol en zijn positie moet dus versterkt worden. Hij of zij is immers de persoonlijke dokter met wie je een vertrouwensband hebt. Door specialisten uit het ziekenhuis in wijkposten te laten samenwerken met huisartsen kan veel relatief eenvoudige zorg snel en buiten het ziekenhuis geleverd worden. Zo voorkomen we onnodige wachttijden en wordt zorg toegankelijker. Bovendien scheelt het kosten. ——————————————————————————————————————— NSC: We werken toe naar een eerstelijnszorgstelsel dat georganiseerd is rond gezondheidscentra in de wijk, waarbij huisartsenzorg, (wijk)verpleegkundigen, ambulante ggz, consultatiebureau, buurtteam en andere disciplines onder één daksamenwerken. Dit zal in samenhang met het gemeentelijk sociaal domein gerealiseerd moeten worden. We bouwen voort op het Integraal Zorgakkoord (IZA) en het Aanvullend Zorg en Welzijnsakkoord (AZWA). We ondersteunen dat er een regionaal samenhangend zorgaanbod komt, waarbij zorgaanbieders, zorgverzekeraars, welzijnswerk en overheden bindende afspraken maken over de toegankelijkheid, beschikbaarheid en betaalbaarheid. ———————————————————————————————————————- PvdD: De eerstelijnszorg, zoals huisartsen en praktijkondersteuners, is cruciaal om ziektes vroeg op te sporen. Het beste doen huisartsen dit samen met bijvoorbeeld sociaal werkers en wordt die zorg bekostigd voor de hele populatie van een wijk, niet op basis van het aantal ingeschreven patiënten, zoals nu het geval is. Huisartsen krijgen nu betaald naar het aantal ingeschreven patiënten, maar door de financiering nóg meer af te stemmen op wat een buurt of wijk nodig heeft aan zorg, kunnen huisartsenzorg, preventie en sociaal werk beter samenwerken. Er komen meer huisartsen, vooral in gebieden waar tekorten zijn. Huisartsen krijgen meer tijd voor patiënten. Het aantal patiënten per praktijk wordt niet zozeer leidend en durfinvesteerders worden geweerd. Iedereen heeft recht op toegankelijke zorg, waar je ook woont. Daarom behouden we streekziekenhuizen en basiszorgvoorzieningen zoals huisartsenposten, tandartsen en apotheken in alle regio’s. Essentiële zorg – zoals ouderenzorg of huisartsenzorg – hoort niet afhankelijk te zijn van marktprikkels. We organiseren deze zorg daarom als publieke basisvoorziening, lokaal en toegankelijk voor iedereen. ———————————————————————————————————————- PVV: Meer zeggenschap voor zorgverleners. Onze ouderen verdienen het om goede zorg dicht bij huis te krijgen. ———————————————————————————————————————- SGP: Opkopen van huisartspraktijken door investeerders zonder zorgervaring wordt verboden. De SGP maakt het (financieel) aantrekkelijker voor artsen om een praktijk te starten in plaatsen waar een tekort aan huisartsenzorg of een gebrek aan passende huisvesting is. ———————————————————————————————————————- SP: De huisarts is en blijft de poortwachter van de zorg. We versterken de huisartsenzorg structureel. Dat betekent investeren in de opleiding tot huisarts, financiële steun voor jonge artsen die praktijkhouder willen worden en extra middelen voor regio’s met een huisartsentekort. De bureaucratische druk en bemoeienis van zorgverzekeraars verdwijnen. Huisartsen krijgen weer de ruimte om te doen wat nodig is. Daarom wordt de overheid weer verantwoordelijk voor de praktijkruimte, zodat de huisarts zich kan concentreren op zorgverlening. We zorgen voor meer praktijkruimtes in iedere wijk en dorp en ondersteunen huisartsencollectieven. Investeren in de hele eerste lijn. De eerstelijnszorg – van fysiotherapie en verloskunde tot tandzorg en wijkverpleging – vormt samen met de huisarts het fundament van ons zorgstelsel. Toch staan veel eerstelijnszorgverleners onder zware druk; zo overweegt een groot deel van de fysiotherapeuten te stoppen door lage tarieven en hoge werkdruk. Wij investeren in de hele eerste lijn, maken de zorg weer toegankelijk en betaalbaar, en geven zorgverleners de ruimte om hun werk goed te doen. In wijken waar gezondheidsproblemen zich opstapelen, investeren we extra in wijkverpleegkundigen, huisartsen, buurtzorg, jeugdgezondheidszorg en jeugdzorg. Zo brengen we de zorg naar de mensen toe en niet andersom. ———————————————————————————————————————- Volt: Volt wil met positieve financiële prikkels ervoor zorgen dat huisartsen er vaker voor kiezen om te werken in regio’s waar de huisartsenzorg onder druk staat. Dit geldt met name voor krimpgebieden. ———————————————————————————————————————- 50PLUS: De huisarts speelt centrale rol in de zorg voor ouderen en moet voor iedereen beschikbaar zijn. De huisarts moet weer de vertrouwenspersoon van de mensen worden. ———————————————————————————————————————- VVD: Huisartsen en de eerstelijnszorg zijn de basis: Intensieve samenwerking tussen huisartsen, wijkverpleging en welzijn voorkomt veel onnodige doorverwijzingen naar het ziekenhuis. Deze samenwerkingen worden geïntensiveerd. In regio’s met te weinig huisartsen willen we dat gemeenten helpen bij het vinden van een praktijk en woonhuis. Met aangescherpte regelgeving zorgen we ervoor dat de belangen van de regio beter meegewogen worden als er veranderingen in de organisatie van de zorg plaatsvinden. We verlichten de druk op de schouders van zorgverleners in loondienst door ervoor te zorgen dat schijnzelfstandigen in loondienst komen. Bij ‘ziek, piek en uniek’ blijft er ruimte voor zzp’ers. |
Relevante blogs huisartsenzorg (en eerstelijnszorg) de laatste twee jaar…
02.11.2023: Stop verplichting intern toezicht op basis van medewerkerscriterium (Wtza/onnodig)
06.11.2023: Ook bij nieuwe ZZP-wet blijft schijnzelfstandigheid een risico (nieuw = inbedding)
06.12.2023: Passend contract ook in IZA-tijdperk moeizaam te realiseren (rechtszaken/betaaltitel)
22.12.2023: Bestuursrechter dwingt NZa huisartstarieven nader te herijken (CBb/’kostendekkend’)
08.01.2024: Laat verschil bekostiging 1e en 2e lijn geen spelbreker zijn in samenwerking
15.01.2024: Financiële staat: vraag/antwoord (18) (over consequenties verschil bekostiging 1e en 2e lijn)
27.02.2024: Kanttekeningen bij visie eerstelijnszorg 2030 (historie, regio, GR, AMW, gemeente)
04.03.2024: Het juiste contract als weergave van afspraken in acute zorg (ZC/ZCC + WMG-ovk.)
13.03.2024: Beperkt toezicht geeft huisartsenzorg leverende bedrijfsketens veel vrijheid (NZa)
18.03.2024: Zorg voor ONI en NONI (Zorgplicht ZV/maatregel NZa/NHG bouwblok organisatie)
16.04.2024: Naast zorgverleners ook wetgever, toezichthouder, inkoper aan zet bij invulling medische Wlz-zorg
22.04.2024: Praktijkperikel: “De huisarts en Wlz in de praktijk van alledag” (huisarts + beschouwing)
25.04.2024: Te beschouwen thema’s bij commerciële bedrijfsketens huisartsenzorg (ingreep IGJ)
15.05.2024: Herijking inkomenscomponent praktijkhoudend huisarts op veel punten onduidelijk
24.05.2024: Beleidsmotto “Thuis als het kan”. Hoe wordt dat bepaald? (budget/pers./extramuraal/MGZ)
11.06.2024: Tussentijdse evaluatie Integraal Zorgakkoord roept vraag op: hoe nu verder?
25.06.2024: Financiële staat: vraag/antwoord (19) (n.a.v. tussentijdse evaluatie Integraal Zorgakkoord)
04.07.2024: Uitkomst kostprijsonderzoek huisartsenzorg onder de maat (4e PKO NZa idem methode)
10.07.2024: Faillissement Co-Med noodzaakt tot scherper blik op organisatie en uitvoering zorg
27.08.2024: Uitkomst kostenonderzoek huisartsenzorg sluit niet aan op praktijkvoering (2024)
10.09.2024: Nieuws over beoordeling arbeidsrelaties raakt ook huisartsenzorg (Vbar/Handhaving)
25.10.2024: Zand erover? (Artikelen NRC over Co-Med, nu hoe verder: met HAZ met PE en met commercie?)
29.10.2024: Een regionaal samenwerkingsverband eerste lijn: wens of noodzaak? (ELZ-RESV)
09.12.2024: Promovendus ziet financiële risico’s doorgeschoven worden naar zorgorganisaties
20.12.2024: Oplopend tekort zorgpersoneel. Juist nú bezuiniging op opleidingen?… (begroting)
28.12.2024: Proefschrift: inkoop huisartsenzorg richten op samenwerking, minder op concurrentie (K.Stolper)
23.01.2025: Voor “iedereen een huisarts”? Dat impliceert zorginkoop met passend contract
08.02.2025: Huisarts: “we hebben vertrouwen en helpende handen nodig, niet nog meer toezichthouders” (Wtza/jr.verantw.plicht)
14.02.2025: Verouderde wetgeving rond tuchtrecht steunt niemand (uitspraken/evaluatie aanstaande)
18.02.2025: Maak voor palliatieve zorg (thuis) één landelijk dekkende regeling (dwalen i/e regelwoud)
04.03.2025: De huisartsenweg naar morgen (TV/VTV-2024/Kamervragen/Stand vd Zorg 2024)
17.03.2025: Bekostiging netwerk acute zorg 1E en 2E lijn: huisartsen(team)zorg (1) (budget)
29.03.2025: In afwachting van AZWA (het aanvullend zorg- en welzijnsakkoord/ + IZA/sociaal domein)
04.04.2025: Tekortenbesluit geneesmiddelen functioneert (slechts) als EHBO (marktinterventie beter)
08.04.2025: Urgentie aanpak (dis)continuïteit huisartsenzorg is geboden (Rekenkamer/Visie/Oratie)
02.05.2025: Systeemfouten kostenonderzoek staan juiste tarieven huisartsenzorg i/d weg
13.05.2025: Aanspannen rechtszaak Stichting Recht op GGZ volkomen terecht (108.878 wachtenden)
03.06.2025: Budgetonderschrijding IZA-sectoren vooral zichtbaar bij wijkverpleging (€€Rijk/AR)
11.06.2025: Hoofdlijnenakkoord ouderenzorg biedt oudere Wlz-verzekerde (veel) onzekerheid
17.06.2025: Onbegrepen gedrag in een niet functionerend zorgsysteem (n.a.v. parlementaire verkenning)
22.07.2025: Ook in AZWA worden scherpe beleidskeuzes vooruitgeschoven (BO/21 partij/30 pnt.)
28.07.2025: Ondertekenen AZWA in instabiele tijd is een dilemma (1) (financieel/veel contextitems)
16.08.2025: Regel financiering organisatie/infrastructuur eerste lijn via werkvloer (RESV/wijkzorg)
03.09.2025: Snelle aanstelling staatscommissie moet zorg redden (AZWA/HLO-besluit+8 processtappen)
09.09.2025: Ondertekenen AZWA in instabiele tijd is een dilemma (2) (financieel/veel contextitems)
16.09.2025: Stabilisatie intramurale verpleeghuiszorg kan alleen met extra vereisten extramuraal
24.09.2025: Praktijkondersteuner ouderenzorg is geen robot (Module oudere, dan geen ketenzorg)
29.09.2025: De dag dat de hoogste bestuursrechter zich buigt over tarieven huisartsenzorg (CBb)
06.10.2025: Evaluatie topambtenaren: commerciële huisartsenzorg niet ten principale afgewezen
Tja, je ziet nu dus wat ons huidige zorgverzekeringsstelsel met haar ‘marktwerking’ aan chaos in de zorg heeft veroorzaakt. Met hoge materiële en immateriële kosten. Voor iedereen. Het is dus meer dan tijd een nu ‘opmaat’-stelsel te komen. Zonder ‘marktwerking’ en met vooral veel ‘dichtbij’.