Op dinsdag 19 januari 2027 om 9.00 uur (hier/hier) staan vertegenwoordigers van huisartsen, zijnde de Landelijke Huisartsenvereniging (LHV), de Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen (VPH) en de nieuwe vereniging (hier) De Bevlogen Huisartsen (DBH) met hun beroepsschrift opnieuw bij de hoogste bestuursrechter, het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb). Het lukt (blijkbaar) niet om op een andere manier het praktijkhouderschap van huisartsen en hun zorg aan burgers naar eer en geweten een invulling te geven.
De nieuwe rechtsgang is ingezet omdat toezichthouder de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) opnieuw niet aannemelijk heeft gemaakt dat de tarieven voor huisartsenzorg kostendekkend zijn (CBb-I, 18 november 2025 en CBb-II). De opdracht van het CBb aan de NZa was bij de uitspraak destijds namelijk de tarieven voor 2023, 2024 en 2025 opnieuw te berekenen. Citaat van CBb (18.11.2025): “Het College draagt de NZa op om de herbeoordeling van de hiervoor aangegeven punten (huisvestingskosten, vaststelling van de NAC voor de functie van de praktijkhoudend huisarts en toerekening van de NAC) in nauw overleg met de huisartsenorganisaties uit te voeren, waarbij de NZa constructieve voorstellen van de huisartsen in serieuze overweging moet nemen (einde citaat).”
Hernieuwde rechtsgang
LHV, VPH en DBH zijn het inmiddels oneens met de nieuwe tariefberekening van de Zorgautoriteit en vinden dat hun voorstellen na 18 november 2025 juist niet serieus zijn bekeken (hier/hier/hier + hier/hier + *punt 1 in bovenstaande afbeelding).
Een hernieuwde rechtsgang naar de bestuursrechter is dan (weer) de volgende stap (blog + nadien: blog/blog/blog/blog).
In déze blog allereerst een korte terugblik, vooral een beschouwing over een van de pijnpunten, namelijk de vergoeding voor huisvesting, en tot slot het belang van de juiste tariefstelling voor het “grotere plaatje”…
Wat gebeurt er in chronologie?
De zittingsdatum voor de derde tariefzaak is, zoals gemeld, bekend. Zowel voor als achter de schermen is er sinds de vorige zitting van 18 november 2025 veel activiteit geweest over de stand van financiële zaken, (nieuwe?) bekostiging en tariefaanpassing, in overeenstemming met het CBb-advies. Een beschouwing nu in deze blog is gebaseerd op publiekelijk bekende informatie. Niet alles is helaas openbaar. In chronologie ziet dat er, althans voor mij, zo uit….
–18.06.2025: Presentatie DBH-kostenmodel
–18.11.2025: Uitspraak CBb + persbericht CBb
–25.11.2025: Toelichting NZa op gerechtelijke uitspraak
-13.05.2026: Eindrapportage herbeoordelingstraject tarieven huisartsenzorg bij de Beslissing op bezwaar.
-13.05.2026: In deze Eindrapportage: het huisvestingsvoorstel (‘staffel’) van LHV, VPH en DBH (pg. 179-183)
–21.05.2026: TNO 2026 16256A – 21 mei 2026 Huisvestingskosten huisartsenzorg
–30.06.2026: (Herziene) Beslissing NZa op bezwaar huisartsenzorg 2023, 2024, 2025 en 2026
–30.06.2026: Herbeoordeling NZa maximumtarieven huisartsenzorg 2025 (“60 miljoen extra”)
–30.06.2026: Verantwoordingsdocument tarieven huisartsenzorg 2025 (NZa)
–30.06.2026: Wat zegt het NZa-besluit over de huisartsentarieven? (DBH)
–03.07.2025: Herstel tarieven huisartsenzorg: zorg voor de basis (LHV)
–08.07.2026: Zorg door de huisarts: jaarcijfers 2025 en trendcijfers 2021-2025 (NIVEL)
–13.07.2026: Vraag en antwoord tarieven huisartsenzorg na herbeoordeling (NZa)
–26.08.2026: Toelichting LHV op de vervolgprocedure rechtszaak
–04.09.2026: NZa tariefbeschikking: Waar blijven die hogere tarieven? (VPH)
–16.09.2026: DBH heeft een compleet bekostigingsmodel ontwikkeld (DBH + brief aan NZa)
–21.09.2026: Openbare brief DBH aan minister over hun bestaand kostenmodel
–21.09.2026: Huisvesting van huisartsen in NL Advies huisartsentarieven (Capital Value)
–06.10.2026: Nysingh Advocaten “Gronden van Beroep” (Beroepschrift in opdracht VPHuisartsen)
–08.10.2026: Brief regering: Voortgang AZWA-afspraken huisartsenzorg (+ hier/MC)
–16.10.2026: Oplossing uitbetaling hogere tarieven 2025-2026 dichterbij (VPH)
–28.10.2026: Besluit houdende wijziging Beleidsregel huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg 2027
–29.10.2026: Goede huisartsenzorg heeft ruimte nodig (LHV over huisvesting)
———————————————hier en nu—————————————————————
-24.11.2026: NZa dient bij alle partijen hun nieuwe verweerschrift in
-19.01.2027: Hernieuwde rechtszitting bij CBb in Den Haag
Toelichting “gronden van beroep” bij huisvesting
Het praktijkhouderschap wordt financieel gestut door drie bouwstenen: een inkomenscomponent, de omvang van de praktijkkosten bij goede praktijkvoering en een veilige arbeidstijd (boek). Veilig voor het leveren van goede zorg voor de burger en veilig voor arbeidsvreugde van de dokter. In de “Gronden van Beroep” komen alle drie probleempunten aan de orde. In deze blog in eerste instantie aandacht voor de 5 probleempunten bij huisvesting (zie afbeelding onder de blogtitel).
*Punt 2: het staffelsysteem is niet als uitgangspunt genomen. Verborgen in de eindrapportage en als directe link zichtbaar in “beslissing op bezwaar” hebben LHV, VPH en DBH gezamenlijk aan de Zorgautoriteit een nieuw plan gemaakt voor vergoeding van huisvestingskosten. Dit plan behelst een standaardvergoeding in combinatie met een staffelstructuur met 3-4 staffels (Eindrapportage, pg.179-183). Zo ontstaat maatwerk met verschillende vergoedingen, die meer gespecificeerd is dan een regiotoeslag. Ook kan de staffelstructuur met een extra prikkel gebruikt worden daar waar praktijkvestiging minder populair is. Het voorgestelde staffelsysteem is echter door de NZa niet als uitgangspunt genomen (Nysingh, hfst.4.2).
*Punt 3: TNO heeft ten onrechte de prijzen van commerciële verhuur buiten beschouwing gelaten. TNO was ingehuurd door de NZa en heeft uitsluitend de prijzen voor maatschappelijk vastgoed gepresenteerd (Nysingh, hfst.4.3). Op verzoek van VPH heeft “Capital Value” de situatie in 1426 unieke huisartslocaties onderzocht met als uitkomst dat bij 62% van de onderzochte locaties er sprake was van commercieel verhuur. Met daarbij de vaststelling van een hoger huurbedrag bij commercieel verhuur ten opzichte van maatschappelijk verhuur. Zelf schrok ik het meeste van de tekst 4.1.10 (pg. 11 van 63) waaruit blijkt dat bij de definitieve volledig herschreven tekst van TNO (citaat) “de door huisartsen bestreden en niet-onderbouwde meningen van de zorgverzekeraars (ZN) en van de NZa waren gevolgd.”
*Punt 4: Geen verhoging van HVC in tarieven 2023 en 2024 (Nysingh, hfst.4.4). De huisvestingscomponent (HVC) dient, als het onderzoek jaar 2022 is, vanaf 2023 adequaat te zijn. Dat de Zorgautoriteit meldt dat toen de tarieven kostendekkend zijn, klopt niet. Want, zo meldt Nysingh, uit het diagram op pg.14 CV blijkt dat de commerciële prijzen ook in 2023 al twee keer zo hoog lagen als het normatieve maatschappelijk vastgoed. Ook dit gegeven toont weer aan hoe belangrijk het is dat de beroepsgroep zelf onderzoek doet naar prijzen/kostenberekeningen en dat in standaarden publiceert en aanpast.
*Punt 5: de verdeling van huisvestingskosten over verschillende segmenten. Terecht wordt gesteld (Nysingh, hfst.4.5) dat huisvestingskosten gefinancierd moeten worden via het segment van de basiszorg (segment 1). Gedeeltelijke uitbetaling via segment 2 en segment 3 wordt door de Zorgautoriteit gebruikt c.q. misbruikt om juist de zorgverzekeraars bij contractbesprekingen op “pole position” te zetten. Daar moeten we nu juist vanaf! Zorg uit segment 2 en 3, formeel met hun vrije tarieven, wordt niet bij alle huisartsen ingekocht en zijn contractafhankelijk. Geen enkele verzekeraar is verplicht S3-afspraken te maken. En hoe verhoudt een duurzame investering in huisvesting zich dan tot deze gesteunde en steeds wisselende ‘contracteervrijheid’ met tijdelijke contracten?
Het bewijs van onzekerheid wordt inmiddels ook geleverd door de traagheid rondom de segmentale uitbetaling van de toegezegde extra 35% HVC, macro €60-70 mln. per jaar, voor 2025 en 2026 (hier/hier). De NZa heeft alleen de tarieven verhoogd die zij zelf vaststelt, de rest mag de huisarts regelen met de zorgverzekeraar.
*Punt 6: de toeslag voor inbouwkosten (Nysingh, hfst. 4.6). De voorwaarden voor deze toeslag, ingevoerd per 2025, worden geduid als onduidelijk en te streng. Het betreft hier extra kosten wanneer een praktijk start of verhuist naar een huurpand dat nog geschikt moet worden gemaakt voor het leveren van huisartsenzorg. De vooraf garantie tot het dekken van kosten is zeker voor de groep starters van belang. Met onzekerheid over duurzame financiering, wat bij huisvesting/bouwkosten toch een voorwaarde is, kan niemand vooruit!
Praktijkkosten? Te berekenen per post!
Binnen de 3 bouwstenen zijn de totale praktijkkosten van noodzakelijke zorg te berekenen door de optelsom van de individuele kostenposten. Zelf traceer ik 9 posten, met huisvesting als 1 van hen.
Kostenpost huisvesting: 1 van 9 (zie daarnaast ook het ‘DBH-kostenmodel’: hier/hier)
|
1. Huisvesting 2. Personele ondersteuning en waarneming 3. ICT/Telecom/Cyberveiligheid (blog) 4. Overige Verzekeringen (aansprakelijkheid, rechtsbijstand etc.) 5. Instrumentarium, verbruiksartikelen en mobiele inventaris 6. Administratie/voorraad/kantoorartikelen 7. Vervoer 8. Kosten bank, accountant 9. Opslag ondernemersrisico/VGREV |
Binnen de eerste kostenpost ‘Huisvesting’ zijn er 18 deelposten. Let wel, niet alle posten zijn jaarlijks terugkerende kosten en dubbeltellingen moeten uiteraard worden voorkomen.
De omvang van deze 18 posten is te berekenen. Eerst echter moet worden bepaald wat qua huisvesting de passende randvoorwaarde is om lokaal overdag de basiszorg (stap 3 en 4) uit te voeren. De Bouwadviesgroep van de LHV kan hier goede diensten bewijzen.
Het uitvoeringsplan huisartsenzorg met de 8 stappen (visie – missie – inhoud – organisatie – noodzakelijk budget – bekostiging – tarief – contract) blijft beleidsmatig en uitvoerend de rode draad.
Als 75% van de huisartsen heeft aangegeven als team in een te krappe huisvesting te moeten werken (hier/hier), dan moet er wat gebeuren (hier). Op last van de CBb-rechter (uitspraak 2025) heeft de Zorgautoriteit inmiddels besloten dat de huisvestingscomponent (HVC) in het totale tarief omhooggaat. Echter, zie eerder bij punt 5, eenderde deel ervan loopt vooralsnog niet via het segment van de basiszorg (S1) en een deel, zie het punt van de extra kosten bij commerciële verhuur en/of inbouw, is sowieso nog niet in beeld.
Als Zorgverzekeraars Nederland (ZN) over de HVC wederom heeft aangegeven vanwege de mededingingsregels geen gezamenlijke vergoedingsafspraken te kunnen maken, dan is dat nog een extra argument dat het ministerie als stelselverantwoordelijke ingrijpt (blog). Zoals het nu gaat, schiet het niet op.
“Het grotere plaatje”
De eindeloze discussie over de tariefstelling gaat voorbij aan het grotere plaatje. Een plaatje waarin voor elke burger met verantwoorde praktijkvoering tijdige basiszorg van het huisartsenteam beschikbaar is. Ten dele thuis geleverd en ten dele in een fatsoenlijk en toegankelijk praktijkpand. Met binnen deze praktijkruimte mogelijkheden voor overleg/samenwerking, netwerkzorg en innovatie.
Het feit dat er een conflict is bij alle 3 bouwstenen van het financiële fundament, laat het cruciale belang zien van de uitkomst. Een gewonnen rechtszaak, eerder of straks, zegt daarbij nog niets over deze uitkomst als alle 8 stappen niet serieel en met overeenstemming stap voor stap zijn doorlopen. Bij een goede uitkomst uitmondend met een publicatie van het overeengekomen contract (stap 8).
Samenwerking met gezamenlijk beheerde kostenposten kan alleen als stap 6 een gezamenlijke betaaltitel is en als stap 8 een gezamenlijk contract mogelijk maakt. Zover is het nog lang niet.
Veel aandacht besteden aan een nieuwe bekostiging (stap 6) lijkt mij zolang deze rechtszaak loopt, niet aan de orde (hier). Eigenlijk gaat de rechtszaak over de afstemming van de kosten van de overeengekomen organisatie van de inhoud van de basiszorg. Dat moet uitmonden in een overeenkomst, dus inclusief overeenstemming over de hoogte van een noodzakelijk huisartsenbudget. Pas dan, en niet eerder, kan het onderwerp nieuwe bekostiging, met een veel eenvoudiger model dan nu, ter sprake komen.
Een weeffout, door mij ook wel als perversiteit beschouwd, is de opstelling van de Zorgautoriteit bij kostenonderzoeken en hun vrijheid zelf de methode te kiezen. Kostendata en declaratiedata zijn bij praktijkvoering verschillende grootheden. Hoe groter het huisartsentekort, hoe lager de declaratiesom. En dan? Het gaat niet om kostendata, van praktijken horend bij tarieven die de Zorgautoriteit/verzekeraars zelf opleggen. Maar het gaat om nieuwe data die tot stand komen via het berekenen van kosten van noodzakelijke zorg. Dat vraagt een heel ander inzicht en een andere methodiek.
Wat een huisartspraktijk door te lage tariefstelling (S1-NZa/S2 en S3-verzekeraar) niet kan uitgeven, komt niet in beeld en verschijnt later als een te vieren budgettaire korting in de financiële paragraaf. Hoe komt het dat een beroepsgroep nu al voor de derde keer naar de bestuursrechter moet gaan, dat is de (politieke) kernvraag?
Je kunt niet vooruitkijkend een visie (stap 1) laten presenteren richting 2030 (hier) en tegelijkertijd achteromkijkend de actuele tariefstelling baseren op het onderzoek van jaar 2022 (hier). Waarbij de NZa als ZBO niet alleen de onderzoeksmethode kiest, maar ook de uitkomsten vrijelijk interpreteert én dat blijkbaar ook zelf mág interpreteren. Dat kan en moet echt anders. Mijn advies: begin eens met hulp van de beroepsverenigingen de 9 kostenposten huisartsenpraktijk op basis van onderzoek en noodzaak, met verantwoorde zorg als onderlegger, te kapitaliseren en te publiceren.
De politiek…
De minister wijst bij het functioneren van de Zorgautoriteit graag naar de zelfstandigheid van het bestuursorgaan. Maar de minister is stelselverantwoordelijk en zal in beweging moeten komen als niet iedereen de beschikking heeft over een huisarts en burgers geconfronteerd worden met praktijksluitingen, met de onmogelijkheid van overstappen naar een andere huisarts en met de opkomst van zorgbedrijven met meer commerciële motieven. Vooralsnog laat de minister het juridische traject ten aanzien van de afgelopen jaren over aan de rechter. Bij het schriftelijk overleg dit jaar in de Kamer over huisartsenzorg, zei de minister…
Verslag schriftelijk overleg huisartsenzorg, Kamerstuk 33578, pg.10, 3 maart 2026 (+ hier)
|
Citaat: “De motie Dijk vraagt het kabinet om de NZa een opdracht te geven om de tariefberekening voor 2026 te wijzigen. Het is de bevoegdheid van de Nza als zelfstandig bestuursorgaan om prestatiebeschrijvingen en tarieven vast te stellen. Die tarieven moeten redelijkerwijs kostendekkend zijn. Ingrijpen in de bevoegdheden van de NZa kan alleen voor zover geldende wetgeving dat mogelijk maakt. Zo kan de Minister aan de NZa algemene aanwijzingen geven over de onderwerpen waarover de NZa regels of beleidsregels kan vaststellen. Het is de zelfstandige bevoegdheid van de NZa om binnen de kaders van deze aanwijzingen voor verschillende sectoren de daadwerkelijke prestatiebeschrijvingen en (kostendekkende) tarieven vast te stellen. De Minister van VWS heeft hier dus geen rol in en dat is de reden dat het kabinet de oproep in de motie om met de NZa in gesprek te gaan over een «andere vorm van tariefberekening» niet letterlijk uitvoert. Bovendien heeft het CBb recent geoordeeld dat de wijze waarop de NZa het tariefonderzoek in de huisartsenzorg uitvoert niet onrechtmatig is. Het is dus niet mogelijk deze motie in letterlijke zin uit te voeren. Wel ga ik vanuit mijn stelselverantwoordelijkheid als Minister van VWS in gesprek met AZWA-partijen en de NZa over toekomstbestendige bekostiging in de huisartsenzorg.” |
Uit bovenstaand citaat is op te maken dat de minister liever energie steekt in een “nieuwe bekostiging” (hier, 8 oktober 2026). Zo wordt gemeld dat “uit de eerste fase van dit traject concludeert het kabinet dat het segmentenmodel in de basis goed functioneert, maar dat aanpassingen in de bekostiging mogelijk kunnen bijdragen aan het behalen van de beleidsdoelen” en binnen datzelfde document is de zeer relevante opmerking te lezen “dat de bekostiging bijvoorbeeld niet expliciet stimuleert dat praktijken persoonlijke continuïteit van zorg (vaste gezichten) bieden.” En nu? De belemmeringen die huisartsen nu ervaren en wat zij nodig hebben om persoonsgerichte zorg te leveren, zijn juist precies terug te vinden in alle stukken die aan de drie rechtszaken bij het CBb zijn verbonden…
Dan is er nog onderstaande Motie van een Kamerlid (hier, 23 september 2026). Behalve de inhoud is het bijzondere dat deze Motie is aangenomen met 150 vóórstemmers….
Deze Motie past naadloos bij het uitvoeringsplan met de 8 stappen: neem als beleidsmaker de inhoud/organisatie (samenwerking, afstemming en coördinatie) en randvoorwaarden van het te leveren basisaanbod, en ook relevante toekomstige ontwikkelingen, als uitgangspunt voor een toekomstbestendig bekostigingsmodel huisartsenzorg. En nu de daden en vervolgstappen…
Tot slot
De rechtszaken hebben tot heden vaak publiciteit gegeven (NOS, Trouw-1, Trouw-2, Trouw-3, NRC, Zorgvisie-1, Zorgvisie-2, Zorgvisie-3, Nieuwsuur, EenVandaag).
Mijn vaststelling is dat de hoogste bestuursrechter de enige partij is die daadwerkelijk de Zorgautoriteit heeft gesommeerd tot een andere invulling (citaat Nysingh, 6 oktober 2026, pg.3 van 61) “van de huisvestingsproblematiek, in het bijzonder het structurele ruimtegebrek, van de erkenning van belangrijke elementen van de functie van praktijkhoudend huisarts, zoals de poortwachtersfunctie en het leven en dood-aspect waarmee huisartsen dagelijks worden geconfronteerd, en tot slot van de bevestiging dat het aftoppen van het aantal arbeidsuren van praktijkhouders leidt tot een scheve uitkomst (einde citaat).”
Persoonlijk vind ik dat nog het meest zorgelijke, dat zelfs bij een aangetoond tekort huisartsenzorg, niet de leden van Team Overheid, noch journalistieke bijdragen of bijdragen van bloggers, maar alleen de hoogste bestuursrechter in staat is geweest iets te wijzigen in gedrag van de Zorgautoriteit (Algemene Rekenkamer, 2 april 2025 + Inspectie, 7 juli 2025 + ‘Stand van de zorg 2025’/blog/blog). Daarom is de zitting van 19 januari 2027 wederom cruciaal.
NB-I:
–Afbeelding 1 (onder blogtitel) afkomstig uit “Gronden van Beroep” (Nysingh Advocaten)
–Afbeelding 2: PPP uit eigen docentbestand “praktijkmanagement”, met AI omgezet naar deze afbeelding over huisvesting
–Afbeelding 3: Tekst Motie 31765-998 (Bushoff) in Tweede Kamer, dd. 23 september 2026
NB-II: Geen belangenverstrengeling
Gerelateerde blogs in 2025 en 2026
23.01.2025: Voor “iedereen een huisarts”? Dat impliceert zorginkoop met passend contract
08.02.2025: Huisarts: “we hebben vertrouwen en helpende handen nodig, niet nog meer toezichthouders” (Wtza/jr.verantw.plicht)
14.02.2025: Verouderde wetgeving rond tuchtrecht steunt niemand (uitspraken/evaluatie aanstaande)
18.02.2025: Maak voor palliatieve zorg (thuis) één landelijk dekkende regeling (dwalen i/e regelwoud)
04.03.2025: De huisartsenweg naar morgen (TV/VTV-2024/Kamervragen/Stand vd Zorg 2024)
29.03.2025: In afwachting van AZWA (het aanvullend zorg- en welzijnsakkoord/ + IZA/sociaal domein)
08.04.2025: Urgentie aanpak (dis)continuïteit huisartsenzorg is geboden (Rekenkamer/Visie/Oratie)
02.05.2025: Systeemfouten kostenonderzoek staan juiste tarieven huisartsenzorg i/d weg
03.06.2025: Budgetonderschrijding IZA-sectoren vooral zichtbaar bij wijkverpleging (€€Rijk/AR)
11.06.2025: Hoofdlijnenakkoord ouderenzorg biedt oudere Wlz-verzekerde (veel) onzekerheid
22.07.2025: Ook in AZWA worden scherpe beleidskeuzes vooruitgeschoven (BO/21 partij/30 pnt.)
28.07.2025: Ondertekenen AZWA in instabiele tijd is een dilemma (1) (financieel/veel contextitems)
16.08.2025: Regel financiering organisatie/infrastructuur eerste lijn via werkvloer (RESV/wijkzorg)
09.09.2025: Ondertekenen AZWA in instabiele tijd is een dilemma (2) (financieel/veel contextitems)
24.09.2025: Praktijkondersteuner ouderenzorg is geen robot (Module oudere, dan geen ketenzorg)
29.09.2025: De dag dat de hoogste bestuursrechter zich buigt over tarieven huisartsenzorg (CBb)
06.10.2025: Evaluatie topambtenaren: commerciële huisartsenzorg niet ten principale afgewezen
14.10.2025: Tweede Kamerverkiezingen: eerstelijnszorg c.q. huisartsenzorg (3)
29.10.2025: Mantelzorg en professionele zorg zien de grens van hun zorg (arbeidsmarkttekorten)
04.11.2025: Formalisering meedenkadvies start met kleine budgetoverheveling (van HAZ –> MSZ)
10.11.2025: Analyse kostendata alleen zinvol i.c.m. gelijktijdige beleidswijziging (databank ZiN)
18.11.2025: CBb uitspraak tarieven huisartsenzorg nog steeds niet in orde (dus herberekenen)
12.01.2026: Kantelpunt van het praktijkhouderschap (Tekort/UMCG/LHV-onderzoek/8 stappen/CBb)
16.02.2026: De zorgafhankelijke burger verdient meer dan systeemdruk (Wlz/Modelovk/MGZ)
15.04.2026: Hoe het ZZP-debat de kern van problemen in de huisartsenzorg beïnvloedt (DBA)
09.06.2026: ‘Wij gaan niet over tarieven‘ is geen houdbaar antwoord meer (CBb-VWS-NZa-ZN)
27.06.2026: Wie sterke huisartsenzorg wenst, moet stoppen met halve oplossingen (CBb/AZWA)
01.07.2026: Conclusie effectonderzoek inzet POH GGZ onvolledig (ESB/Prudon/CBb + minister)
04.07.2026: Huisartsenzorg heen en weer tussen bestuursrechter, NZa en politiek (NZa-tariefbesluit)
12.08.2026: Voorgenomen wijzigingen Wmg niet de zaken met hoogste prioriteit (kosten/aanwijzing)
23.09.2026: Huisartsenzorg in Rijksbegroting 2027 en kostenoverzicht 2022-2026 (VWS+ZiN)
28.10.2026: Wordt eerstelijnszorg beter met regionale aansturing? Zeg het maar… (RESV/wijk)